آבمــ هآ لـــآلت مــیکـنـنـב
بــعد هے مــیپرســـטּد :
چرآحرف نمیزنے؟
!!... این خــنده دآرـتــرین نمــآیشنامــﮧ دنیــآست
بگـذار برآیِ چنـد لحظـہ هم که شُـده غـرق بآشَم ..
غـرق در اوجِ یِکــــ خیـآل .
خیـآلِ اینڪـہ یکی هم در ایـن دنیـآ هستـــــ که مَرآ انـدکـے دوستــــ داشته بآشَـد
פֿوבґ رآ پُشتـ ـ טּِـقـ ـآبـ ـ قـ ـآیـґ مے ڪُنَـґ
تـ ـآ ڪَسے...
چِشـґ
هآے پُفـ ـ ڪَرבه اَґ رآ نَبینَـב
غَـґ پِنهآטּ בر صِـבایَـґ رآ نَشنَوב
وَ
פس نَڪُنَـב مُـ ـرבه اَґ
گآهی دِلــَت نــِمیخوآهــَد . . .؛
دیــروز رآ بِه یآد بــیآوَری . .
.؛
اَنگــیزه ای بــَرایِ فــَردآ هـَم نــَدآری . . .!!!
...
وَ حآل
هــَم کِه . . .؛
گآهی فــَقــَط دِلــَت میخوآهــَد . .
.؛
زآنوهایــَت را تــَنگ دَر آغوش بــِگیری . . .؛
وَ گوشــِه ای
اَز گوشــِه تــَرین گوشـِه ای کِه می شــِنآسی . . .؛
بــِنـِشینی وَ
فــَقــَط نــِگآه کــُنی . . .!!!
گآهی دِلگــیری . . . ؛
شآیــَد
اَز خودَت . . .؛
شآیــَد . . !!
بهترینــــم!
اِی دوستـــــ ،
یادگــــارِ دیـــــروز ،
دلـــــــِ من سیــــــر برایتــــــ تنگ است ...
خستگــی
همیـشه به کـــوه کنـدن نیستـــ
خستگــی
گـاهــی همــین آخریـن جرعــه هــای امیــد استــ
وقتــی لیــوان
تـا بــه لبتـــ مــی رسـد
از دستتـــ می افتــد
خـــورد و خاکشیــر می شــود
و تـــو مـــی نشینــی بر کفـــ آشپـزخــانه و
بغض هــزارساله ات را مــی شکنــی زار زار / ...
خبر به دورترین نقطه جهان برسد
نخواست او به من خسته بی گمان برسد
شکنجه بیشتر از این که پیش چشم خودت
کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد
چه می کنی که اگر او را خواستی یک عمر
به راحتی کسی از راه ناگهان برسد
رها کنی برود از دلت جدا باشد
به آنکه دوست ترش داشته به آن برسد
رها کنی بروند تا دو پرنده شوند
خبر به دورترین نقطه جهان برسد
گلایه ای نکنی و بغض خویش را بخوری
که هق هق تو مبادا به گوششان برسد
خدا کند که نه...!!!
نفرین نمی کنم که مباد
به او که عاشق او بودم زیان برسد
خدا کند که فقط این عشق از سرم برود
خدا کند که فقط آن زمان برسد...!!!!!
_ _ _
هـــر کــﮧ آیــد گــوید
گریــﮧ کــن، تسکین است
گریـﮧ آرام دل غمگین است
چند سالے اســت که مــن مے گریــم
در پے تســکینم
ولے اے کــاش کسیمــی دانــست
چـــند دریـــا
بیـــن مــا فاصلــﮧ اســـت
مــن و آرام دل غمــگیـنم
میــان ابــرها ــــیر مے کنــم
هر كـــدام را بــﮧ شكــلے مے بیــنم
كه دو ــــتـــ دارم
مــے گــردم و دلــخواهم را پـــیدا مے كنــم
میــان آدمـــ ـها امـا
كــارے از دســت مــن ــــاختـــﮧ نیـــست
خودشــان شكـــل عوض مے كــنند
بـرای اتـفـاق هـایے که نـمے افـتـد
بـراے دســتـے کـه نـگـرفـــتم
بـــراےاشــکـے کـه پـــاک نـکـــردم
بــــراے بــو ــــــﮧ اے کــﮧ نــبود
بـراے دوســـتـت دارمے کــﮧ مــُـرده بـــﮧ دنــیـا آمــد
بــراے مـن کـــﮧ وجـودم نـبـودن اســـت
مـــَـــرآ بــِـــبــَــפֿــشــــ ـ ـ ـ
بـــﮧ هـمــان ـــــادگـے
کــﮧ کـــلاغ ـــــالـخـورده
بـا نـخــستـین ـــــوت قـطـــار
ـــــقـف واگـــن مـتــروک را
تـــرک مے گـویــد
دلـــ
دیـگــــر
در جـــاے خود نـــیســت
بـــﮧ همــیـن ـــــــادگـی
بعضی وقت ها
چنان کیشت می کنند
که سالهای سال مات می مانی …
چـــه کسـ ـ ـے براےعشـــق بازے مـــن
شـــعر اَتـــل مـَــتل خــواند…؟؟؟
کــه پــایت را به راحتـے از زندگیـــم ورچـــیدے
هیــــ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ــســــــ ـ ـ ـ ! ! !
ــــــــــــــاکــــتــــــــ!
یـــه کـــف مــُــرتـَـب بــه افتـــخـــارشـــــ …!
چـــه بـــا احــــــــآس مــــنو گذاشــــت و رفـــت …
مَعشوقـــــــه اے پیــــدا کـَـــــــرده ام به نـــــام روزگـــ ــ ــ ـــــار !!!!
ایــن روزهـــــا سـَـخــــت مـَــرا درآغــــــوش خـــــویش
بــه بــ ـ ــازے گـــــرفته ا ـــــــــت !!!
بـِـه سیـ ـــ ــ ــم آخــر
ــــــاز مـــیزنم امشَـ ـ ــــــب
بـــه کــور ے چشــم دُنـیــ ـ ــ ـا
کـــه ـــــــــــاز مُــخالــ ـ ـ ـــف میزنـــــد
بـــا مـَــن . . .
جــاے خالے اتـــ رآ
بــآ فـــرض پُر کرده ام…
ـ ـ ـ
حـــرآمــشــ بـــآد آنکه پُر کـَــرد جاے مــرا
بـِــسَــلامتے اونے کــه عــزیــزم شُـد
امــٌا مَــن عزیــزشــ نشــدم
نــــ ـ ـ ـــوشـــــــ ـ ـ ـ
دِلـَـــــمــ ؛
گـ ـاهے میــگیـــ ـرَد !
گـ ـاهے میــ ـسوزَد !
و حَتے گــ ـاهے ،
گــ ـاهے نـَ ـه خیــلے وَقتـــ هـآ
میـــ ـشِکَند !
امــ ـا هَنـــــ ـوز مے تَپـــَــد به خـُدا
ـ ـ ـ ـ
خُـــدایـــآ
اندَکـــــﮯ نفَــهمے عـــطــآ کــن!
مُــردیــم از بـــس فَــهمیـــدیم و بــه روے خُــودمــآن نــَــیــآوَردیــمـــ . . .
خــوبــَم...!
بــآوَر کــنید...
اشــــکــ ــهــآ را ریــختـــه ام...غــُــصـّــه ها را خــورده ام...نــَــبودن ها را شــمــُــرده ام
ایــن روزها کـــه مــﮯ گــُذرد..
خـــالـــﮯ ام . . .
خـــالـــے از خـــشم ، دلـــ ــتنگے ، نفــرت و حتــے عـــشــق ...
خـــالـــﮯ ام از احــــــــاس ..
شــیـــ ــشــه نـــآزُکـــــ احـــــــــاس مــَرا دَ ــــــت نـــزن
چـــندشــَـــم مے شــو از لــــک ـــــــر انگــُـــشـــت دروغ
آنــکه مے گــُــفت کــه احــــــــاس مــَــرا مے فــَــهمد
کــو کــُــجــا رفتـــ ؟!! کــه احــــــاس مـــَــرا خــوب فروخـــت
هـــَــمینکه آرزوهــآیم را خـــاکـــ کردم بــه آرامش ر ـــــیدَم،، چـــه ــــاده بــود خــوشــبخــتے
بـــآوَر کــَــردم تــَــنــ ــهآیے رآ ،چـــقَدر دِلــَــم کــسے رآ نــمے خوآهــَــد اِمــشــَــب
هــَــر روز بــَــر روﮮ دلــَـــم مے نــویســَــم :
عـــآشــِــقــﮯ تــآ اِطــلاع ثــانــَــوﮮ مــَــمــنوع
بــه رویــاے بــا تـو بودن کــه مــے ر ــــــم دیــگــَــر بــآر دلــَــم مــﮯ لــَــرزد...
لــَــبخــَــندم رآ بــُــریدم
قـــآب گــرفــتم
بـــه صـــورَتــم آویـــختــَــم ـ ـ ـ
حــالــآ با خـیال رآحــت هــَـــر وقــت دلــم گــرفــتــــ
بــُـــغــض مــےکــنم ـ ـ ـ
هــربــآر کـــه مـــے خــوام بـــه ـــــَــمتــتـــ بــیام یــادم مے اُفتــد کــه دلــ ــتنگـے بــَــهانــه خــوبے بــرای تــکرار یـــک اشــتبــآه نــیستــــ . . .
مےبخشـــم کسانے را که هَــر چــه خوا ـــــتندبا مَــن ،با دلم ،با احسا ــــم کردند و مَـــرا
در دورد ــــت هاے خودم تنــــ ـها گذاردَند وَ من امروز به پایــان خودم نزدیــکم...
مثل هـَـر روز کــه دلَم میگــیرد
دلم امروز شِکستـــ...
بــا هزار غصّه کــه بــود
کوله بارش را بــستـــ...
رفت و رفت تا دور د ــــت...
آن کسے را که تو دوستَش دارے دیگر نیست...
عشقش هستـــ...
یادش هستــــ...
تنهــا بودن قـُـدرت مــے خــواهــد
و ایـن قــدرت را کســے بـه مـن داد
کـه روزے مـے گُفت
تنهــــایـَت نمــے گُــذارم
دعــاے باران چرا ؟
دعــاے عشــق بخـــوان !!
این روزهـــا دلها تــشنه ترنــد تــا زمینــ
خدایــــا کمے عشق ببـــار
سَفرے بايد كــرد تا بــه عُــمق دل يك پيچــك تنها كه چــــرا ،
ايــن چنين ــــخت به خود مے پيــچد ، شايد از راز درونَــش بشود كَـشفے كرد ،
شآيــد او هم دلــ ــتنگ ا ــــت
شـــايَد...
از این پــس تنــها اِدامه میدهم،
در زیر باران حتے به درخوا ــــت چَــتر هم جواب رَد میدهـــم... میخواهم تنهاییــم را به رُخ این
هــواے دو نفــره بکشم...! باران نــبار مَنـــ نه چتــر دارم نـــه يار
مانَند شیشه شکستنـــــم آ ـــــان بـــود . . .
ولی دیگـــر به مــن د ــــت نزن این بار زخمی ات خواهــم کرد!
تنهایے یعنے...
کَسے نباشه بهت بگه:
دوستت دارم...
و بے تــو نمیــتونم...
تنهایے یعنے...خودتــ با خودت عاشقے کنے!!!
نَــه بـــا هر کس و ناکسے...
تنهایے را تــرجیح میدهــم
بــ تنـــ ــهایے که روحشـــان با دیگریسـ ــت
.
.
.
وقتے صداے خرد شـــدنم زیر پاے عابران صداے دلنــشینے شــد
چــــــ فرقے میکــــند که روزگــ ـ ـ ــــارے برگ ــــبز کدامیــن درختـــ بودمـــ ؟
رفتنـــت را دیـــدم
تـ ـ ـــو بـــه منــ ـ ـ ـ خندیدے
آتشــــ برق نگاهت دل مــ ــ ـن آتش زد
و مرا در پــس یک بغض غریبــــ
در میان برهوتے تاریکــــ
پشتــ یک خاطره ـــــرد و تهے
با دلی ـــــنگ رهـــایم کردے
و تــ ـ ـ ـو بی آنکه نگاهے بکنے به دل خســـته و آزرده مــ ـ ـن
رفتنـــت را دیدم
تا به آنجا که نگاهم ــــــو داشت
و تـ ـ ـو در آخر این قصه تلخ محــــو شدے
باورم نیســت که دیگـــر رفتے
اشــک مـ ـ ـ ــــن بدرقه راهتــــ باد . . . . . . . .
مَـن فـَـرامــوش نَـکـــرده ام ..
مَــن از نَـهــایــتِـــــ درد بـه بـــی حـسـّــے رسـیـــده ام . .
در لحظهــ اےكه زيبا ترينــ ملودے هــا ازآسمانــ جارےا ـــت به فردا گوش بســـپار و دلـــ انگيزترين
مو ـــــيقے عالم را دريابـــــ
آغاز ــــــمفونے بهـــــار مباركــــ ــباد
…...…,•’``’•,•’``’•,